Poezja SylVWia

[Arek]

<okok> Mega WOW <okok>

[SylVWia]

Dzisiaj Dzień Pamięci o Żołnierzach Wyklętych...
I tak mnie naszło... Inaczej... Poważniej...

---------------------------------------------------------------
Skrzypią stawy, oczy mgłą zaszły…
Pająk we włosach, kornik w bujanym fotelu…

Zapomnieli…

Że to nie fotel skrzypi a stawy,
Że to nie mgła za oknem a okiem…

Siwe włosy z pajęczyną splątane,
ciche bicie serca - jak kukułka -
odlicza godziny

Nie słyszą – zagłusza skrzypienie
Nie widzą – przysłania mgła

Zapomnieli…
------------------------------------------------------

[Scelena]

:icon_1st: Szacun Sylwia ! Od tego roku już oficjalnie pamiętają <yes> :poland:

[SylVWia]

To prawda. Wcześniej zupełnie nie było o tym słychać. Teraz już od tygodnia trąbią wszem i wokół. Należy im się <okok>

Koniec polityki. I historii. Nie zapędzać mi się tu, bo będę lać ;)

[Scelena]

Dobrze szefowo :p

[Halik]

<okok> Od dziś już będą pamiętać :poland:

[SylVWia]

A co powiecie na coś takiego...?

----------------------------------------------------------
„The Art of LOVE”


karmeLOVE smaki rozkoszy
przyprawiaj po swojemu – słódź i pieprz

pasteLOVE odcienie miłości
dobieraj po swojemu – łącz i dziel

dłońmi, palcami, językiem…
maluj pastelowe szczyty rozkoszy
dłońmi, palcami, językiem…
smakuj karmelowe szczyty rozkoszy
-----------------------------------------------------------

[Halik]

Jest po prostu fajny <okok>

[SylVWia]

Mnie też średnio się podoba ;) dlatego zostaje tylko tu

[sporsil56]

Piękne wiersze szczere. <brawo> <brawo> <brawo>

[SylVWia]

Dziękuję

[Arek]

Pięknie ;) <okok> <brawo> <brawo> <brawo>

[SylVWia]

----------------------------------------------------
„Magia/przekleństwo słów”

Chodź…, opowiem Ci bajeczkę…
Sprawię, że uwierzysz…
poczujesz na skórze dreszcze…
I zniknę.

Zostaniesz z dreszczem…
urwanym oddechem…
I znikniesz.
Chodź…, opowiem Ci bajeczkę…
----------------------------------------------------

[SylVWia]

-------------------------------------------------------------------
Słowa lekkie, bo puste
czy ciężkie, bo przepełnione nadzieją?
Puszczone na wiatr
wznoszą się bezkarnie, bezlitośnie dryfują wśród prądów powietrza
smagane biczem czasu
trzymają w niepewności…
W końcu opadną… lecz gdzie?
Utoną, zgniją w kałuży łez…
czy rozkwitną na żyznej glebie nową nadzieją?
--------------------------------------------------------------------

[Scelena]

Supcio <okok>