AutoMobilki.pl

Kto gra w karty to ma łeb obdarty :p

Nie jeden hazardzista na pewno <beksa>

W karty to wcześnie zacząłem edukację...a mianowicie w szpitalu, jako drugoklasita [usmiech.gif]
i zapewniam, że nie był to Piotruś, lecz pokerek...heh
A to z tej racji, że leżałem wyjątkowo na oddziale laryngologii z dorosłymi facetami, a że robiłem
za przysłowiowego gońca, czyli: "przynieś to, podaj tamto", to w nagrodę pan brał mnie na kolanka
i pozwalał rzucić kartę na stół <luzik>

W rodzinie też była stara karciana tradycja...szczególnie dziadek namiętnie grał w tysiąca - na kaskę...mogły
to być groszaki, ale tylko na kaskę.
Więc wyuczyłem się tego rzemiosła na perfect :p

Ja nie gram i nie potrafię nawet rozróżniać kart. Kiedyś to było modne...Pamiętam rodzice nieraz umawiali się ze znajomymi na karty. No , ale wtedy nie było internetu :>

W czasach studenckich jak się spotykałyśmy we trzy koleżanki to akurat był zespół do tysiąca i 3-5-8 czy jak to się tam nazywało. Grałyśmy godzinami jedząc frytki i wypalając ogromne ilości papierosów <palacz> <palacz> <palacz> W pokera umiem grać aczkolwiek bez wielkiego entuzjazmu, zawsze mi się chciało śmiać jak widziałam graczy chuchających, głaskających karty - od miziania inne karty nie przyjdą <lol> <lol> <lol>

Lata temu to się grało w karty. Makao, wojna, "tysiąc"... Pamiętam jak mnie i siostrę Ś.P. wuja uczył grać w "tysiąca". Co my się wtedy naśmialiśmy... Po paru minutach już sobie graliśmy w miarę, a później to już było z górki. Kartka, kilku chętnych do stołu i godziny uciekały.
Na wycieczce zaczęli grać w "tysiąca" na pieniądze. Ja zrezygnowałem z tego. Z moim szczęściem to bym wszystko przegrał i bym nie miał za co kupić pamiątek ;)

Ja ani nie umiem ani nie lubię . Jak byłam mała to tylko w wojnę grałam ;)

Kiedyś w pokera się pykało... :p

Ja lubię, ale dawno nie grałam. W pokera nauczył mnie grać dziadek. Jako gówniara ciągle z nim grałam. Później w tysiąca, ale że matematyk ze mnie kiepski to zawsze przegrywałam ;)

Ja tylko w Piotrusia umiem grać

Kiedyś nie było zbyt dużo rozrywek, to grało się w karty <okok> Nauczyłem młodszą siostrę w prawie wszystkie gry grać, teraz w dobie netu, itp. tradycja zanika, nie ma nawet z kim w bridża zagrać.

W pokera grałem na pieniądze oczywiście. Duże pieniądze wygrałem (ze 2 auta średniej klasy), jeszcze większe przegrałem. Opamiętałem się po śmierci kolegi, który od jednego gości wygrał dom, auto, i sporo kasy. Za 2 dni zginął w "wypadku".

Nigdy tego nie lubiłam a już hazardowo to w ogóle <blee>